Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Πάμε στα δύσκολα

Ύστερα λοιπόν από τον αποσυντονισμό που προκλήθηκε από:
1. Τις γιορτές του Πάσχα,
2. Μια δυνητικά επικίνδυνη περιπέτεια υγείας με ανώδυνο και αίσιο τέλος ευτυχώς,
3. Ένα προγραμματισμένο από καιρό πολυήμερο ταξίδι με ποδήλατο,
είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι το σκάφος συνεχίζεται με την ολοκλήρωση του δεύτερου υαλοϋφάσματος και με ένα ακόμα (ίσως το τελευταίο) τρίψιμο του εξωτερικού της γάστρας.
Είναι αλήθεια ότι πριν από κάθε καλό τρίψιμο εφευρίσκω διάφορες δικαιολογίες για να το αναβάλλω από αύριο σε αύριο, ώσπου περνάει κανένα δεκαήμερο απραξίας μέχρι να πάρω τελικά την απόφαση να τρίψω. Οι λόγοι πιστεύω ότι είναι προφανείς και δεν χρειάζεται να τους (ξανα)αναφέρω, ούτε να (ξανα)ανεβάσω κάποια φωτογραφία με τον σκονισμένο εαυτό μου πίσω από τη μάσκα. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω, αλλά νομίζω ότι από τις πέντε κύριες εργασίες κατασκευής του σκάφους, οι τέσσερις συνοψίζονται στην τριάδα των εξής δύο: ΤΡΙΨΙΜΟ.
Έχουν τελειώσει πλέον οι προδιαγεγραμμένες και επαναλαμβανόμενες εργασίες που μπορούμε να πούμε ότι ήταν κάτι σαν τυφλοσούρτης. Από 'δω και πέρα τα πράγματα είναι κρίσιμα. Θα πρέπει να συνεχίσω με την κατασκευή του εξωτερικού τμήματος του ποδοστάματος και ενός τμήματος της εξωτερικής καρίνας, πριν περάσω στη δύσκολη διαδικασία του να βγάλω έξω και να γυρίσω το σκάφος από την καλή.
Πρώτα όμως θα πρέπει να προμηθευτώ λίγη ξυλεία ιρόκο.